ALAK

Sa bawat kampay ng baso sa inuman

Tila ang langit ay aking namamasdan

Sa bawat pagtagay tumatakas ang katinuan

Walang nakikita’t walang pakiramdam….

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – -

Marahang napapawi ang lungkot at hapdi

Ng malupit na kapalarang namamayaning lagi

Sa bangka ng usapa’y taglay ko ang ngiting

Hindi nagagawa sa normal kong sandali…

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – -

Tuloy ang ikot ng punong-punong baso

Pinaiibabawan ng tipak ng yelo

Sa aking paglunok, pikit ang mata ko

 Sabay dukot ng pulutang manok na adobo…

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – -

Nang ako’y magkatama, tila ibig ko pa

Na lahat ng alak ay dalhin sa sikmura

Kasabay ng pag-awit nitong aking barkada

‘Di ko na namalayang parating na ang umaga…

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – -

Nagising na lang ako at dagling napakamot

Tila nagmuni-muni’t nagpunta sa sulok

Pag-uwi ko pala’y ibig kong mag-amok

Kaya asawa ko’y agad akong pinalukpok…

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – -

Tayo’y uminom! Ganyan lang ang buhay

Ngunit paala-ala sa iyong pagtagay

Pagkatapos nito’y umuwi sa bahay

Sa susunod tayo’y iinom ng Tanduay!!!

2 Responses

  1. alak pa…..

  2. great poem .. ù

Leave a Reply