Natatagalan ko ang magha-maghapon
Na busog ang diwa’t ang tiyan ay gutom
Sa akin ay hindi ginto ang panahon
Pagkat ang yaman ko’y aking Panginoon.
- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -
Tinuran kong bigla sa aking isipan
Ang pinagtagni-tagning mga katauhan
Katauhang tila sa mundo’y walang muwang
Ang musmos na larawan ng mga Kabataan…
- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -
Kabataan kami na siya raw pag-asa
Nitong ating bayang lupaypay sa dusa
Kabataan akong dapat umusisa
Kabataan ako na isang MAKATA….
- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -
Hindi ko mawari ang saki’y naging bunga
Nang malawig na pangaral ng aking ina’t ama
Hindi ko akalaing ang dating isang bata
Ngayo’y kumakatha’t sumusulat ng tula.
- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -
Madalas na sa akin ay laging sinasabi
Na sa iyong pagtula ay walang mangyayari
Ngunit sagot ko “Ako’y walang pagsisisi”
“Pagkat ang tula ko’y gumigising sa marami….”
- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -
Bumangon ako noo’t lalong nagpunyagi
Upang ituloy ko ang gawa kong mabuti
Salamat sa DIWA na aking bayani
Salamat sa PANULAT na kasama kong lagi…
- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -
Sa aki’y kahit na mawala ang lahat
Ng mga nilikha sa sanmaliwanag
At matira lamang ay diwa’t panulat
Mapalad na ako sa tanang mapalad….
- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -
Munti ang tingin sa akin ng sanlibutan
Isang hamak na makata, ni wala akong alam
Ngunit sa tulad kong sa mundo’y walang muwang
Madalas kami rin ang walang kasalanan…
- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -
Salamat sa wika na aking baon-baon
Gagamitin kita sa habang panahon
Ang laban kong itong sinimulan ngayon
Hindi magwawakas, hindi maglalaon…
- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -
Sumaakin nawa ang dunong at tatag,
Ng mga naunang apo ni Balagtas
Hindi ako pasisilaw sa ginto at pilak,
Sa mapagmalabis, di ako pasisindak…
- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -
Bayang sumaksi, kami’y inyong kilalanin,
Kaming makakatang alagad ng sining
May ningas ang dibdib, mata’y nagniningning
Pag-asa ng baya’t luwalhati natin…
Filed under: Akdang Pampanitikan, Tula Tagged: | Balagtas, balagtasan, buhay, dangal, Filipino, inspirasyon, kabataan, Kultura, literatura, madla, makata, pilipinas, pilipino, sining, tanghal, Tula, tulaan, tulang-pilipino, wika, wikang Filipino
wow… I’m so amazed… A new poet was born… good luck to your career and God may guide you on your way
thanks! may project na po me :)
thanks sa tula may project na me eh! :)
hmm…thanks po sa website mu
may project na ako sa journalism nmin….
thanks tlaga,,,god bless po
thaks po ulit
sna gmawa ka pa ng maraming marami especially about sa pilipinas and wikang filipino,,,,,
more power,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,thanks100x
.. sana ay sinunod mo ang kumbensyon ng taludturan..
wala sa sukat ang kinatha mo…
..siguro, maraming pagsasanay pa…